آموزش عکاسی حیاط وحش Wildlife / نکات و ترفندهایی برای عکاسی حیاط وحش Wildlife

– یادگیری نکته های Fieldcraft

در حالی که لنز تله با فاصله کانونی حداقل ۳۰۰ میلی متر بسیار زیاد در عکاسی حیات وحش ضروری است، fieldcraft خوب تفاوت بزرگتری با شات های frame-filling یا پر از سوژه دارد. شناخت رفتار و زیستگاه حیواناتی که از آن عکاسی می کنید کلیدی است. شاید به نظر بیاید که ما بدیهیات را توضیح می دهیم، اما بهترین شات های حیات وحش در لحظه و بدون برنامه ریزی قبلی گرفته شده اند. گونه مورد نظر، بهترین محل عکاسی و بهترین دوره از سال (و زمان روز) که می توانید انتظار داشته باشید (یا اجازه دارید) تا به آنها نزدیک شوید را در گوگل سرچ کنید. لباس استتار و راحت بپوشید، از دئودورانت استفاده کنید و وقتی حیوانات خیلی فعال هستند (این زمان معمولا زمان طلوع و غروب آفتاب می باشد) جایگاه مناسبی را انتخاب کنید.

۲ – استفاده از اتومبیل برای پنهان شدن

مشکل ترین بخش عکاسی حیات وحش نزدیک شدن به پرندگان و حیوانات وحشی است، به همین دلیل است که hide/blind یک بخش ضروری در کیت عکاسان حرفه ای است. با این حال ما هم یک محل مناسب برای برپا کردن و رها کردن این وسیله ، و نه زمان برای نشستن داخل آن در کل روز را نداریم. یک راه حل اینست که از ماشین خود برای این کار استفاده کنید. حیوانات وحشی به طور شگفت انگیزی وسایل نقلیه را تحمل می کنند، اگرچه باز هم لازم است که هنگامی که ماشین پارک است از حرکات ناگهانی خودداری کنید. برای داشتن شارپ ترین شات، لرزشگیر لنز یا دوربین را روشن کنید و ماشین را خاموش کنید تا از هر لرزشی جلوگیری کنید.

۳ – عکاسی از پرندگان باغ

تمرین بسیار عالی است، و انجام این کار با عکاسی پرتره و لند اسکیپ و به میزان کمتر با عکاسی حیات وحش آسان است. یک راه خوب برای درک اصول اولیه عکاسی، عکسبرداری از پرندگان است. یک ترفند در اینجا راه اندازی استودیوی پرندگان است. یک شاخه را در محلی در مقابل یک پس زمینه طبیعی نامنظم محکم کنید. یک ظرف غذا را در نزدیک آن آویزان کنید و با گذشت زمان پرندگان قبل از اینکه از از آن غذا استفاده کنند بر روی آن شاخه می نشینند.

‍۴ – در باغ وحش تمرین کنید

باغ وحش و پارک های حیات وحش شانس بسیار خوبی را برای انجام تکنیک های عکاسی فراهم می کنند، اما شما معمولا مجبور هستید که از پشت فنس یا قفس های شیشه ای عکاسی کنید. تا حد ممکن به فنس ها نزدیک شوید، بر روی حیواناتی که از شما دور هستند فوکوس کنید و برای ایجاد عمق میدان کم از دیافراگم بزرگ استفاده کنید تا سیم حصار ها تقریبا غیر قابل مشاهده باشد. وقتی که از طریق پنجره عکاسی می کنید، لازم است که به قدر کافی به عناصر مقابل نزدیک شوید تا انعکاس را کاهش دهید. لاستیک تاشوی هود لنزدر اینجا به خوبی کار می کند، و به شما اجازه می دهد تا لنز را در مقابل پنجره فشار دهید.

۵ – از حیوانات پرتره های چشم در چشم بگیرید

سعی کنید دوربین را در سطح چشمان حیوانات قرار دهید، این کار باعث ممی شود پرتره خودمانی تری داشته باشیم. به صورت دستی یک نقطه فوکوس خودکار انتخاب کنید که با چشمان حیوان نیز مطابقت داشته باشد. اگر بگذارید که دوربین یک نقطه AF انتخاب کند این احتمال وجود دارد که بر روی موجودی نزدیک دوربین فوکوس کند، و این احتمالا پوزه یا منقار حیوان خواهد بود.

۶ – استفاده از spotting scope

لنز های بزرگ هزینه های بیشتری نیز دارند. یک لنز حرفه ای و با کیفیت ۶۰۰ میلی متری هزینه ای در حد یک اتومبیل ساده دارد. با این حال، شما با پرداخت هزینه کمتر می توانید بزرگنمایی بیشتری داشته باشید. از یک مبدل استفاده کنید، شما می توانید یک DSLR یا دوربین کامپکت را به یک spotting scope ضمیمه کنید و یک فریم پر از پرندگان و حیوانات داشته باشید. اما اشکالاتی نیز وجود دارد: شما اتوفوکوس نخواهید داشت، و برخلاف لنز های تله نمی توانید دیافراگم را تغییر دهید. تمام تنظیمات باید به صورت دستی صورت بگیرد. همچنین موقع استفاده از spotting scope بدست آوردن تصاویر شارپ سخت تر است. بزرگنمایی بی نهایت به این معنی است که تاثیرات لرزش دوربین به همان اندازه در تصویر نیز تاثیر خواهد گذاشت. همچنین برای انجام این کار به میزان زیادی نور احتیاج دارید، زیرا دیافراگم موثر کوچک است و به تبع آن سرعت شاتر نیز کم خواهد شد.

‍ ۷ – تکنیک Panning با حیوانات و پرندگان

 

پنینگ (Panning) تکنیکی است که در آن شما دوربین و لنز را به دنبال حرکت حیوانات حرکت می دهید. ایده این است که سوژه در یک موقعیت در داخل کادر قرار بگیرد در نتیجه وقتی پس زمینه در حال حرکت است و تار به نظر می رسد، عکس خیلی شارپ به نظر می رسد، (تا وقتی که شاتر به قدر کافی اهسته است.) این تکنیکی است که برای عکاسی از پرندگان در حال پرواز باید به آن مسلط شویم. استفاده از یک سه پایه که با یک بال هد ثابت شده است به شما کمک می کند تا مطمئن شوید که حرکت تا حد ممکن به نرمی انجام می شود و تصاویر در جایی که لازم است به قدر کافی شارپ هستند. اگر می خواهید بدون سه پایه عکاسی کنید، استفاده از لنز دارای لرزشگیر به همراه panning mode مفید خواهد بود.

۸ – ترکیب بندی بهتر

ترکیب بندی سریع تصویر می تواند بسیار چالش برانگیز باشد، اما چند حقه کوچک نیز وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد. برای داشتن تصاویر متعادل تر اغلب ترکیب بندی خارج از مرکز پیشنهاد می شود، و اگر حیوان به چپ یا راست نگاه می کند به خصوص این مطلب صحیح است. تصویر را طوری ترکیب بندی کنید که یک طرف سوژه از کادر بیرون باشد و فضای بیشتری در مقابل آن باشد. وقتی که می خواهید در ترکیب بندی حیوانات را خارج از کادر قرار دهید، از نقاط AF دوربین داخل منظره یاب استفاده کنید.
متناوبا، حالت Live View را فعال کنید و از نمایش شبکه های ۳×۳ استفاده کنید. کل بدن سوژه را در کادر قرار دهید یا مهمترین ویژگی آن را در محل تقاطع خطوط قرار دهید. سعی کنید ترکیب بندی عکس های خود را با کراپ کردن تصاویر در برنامه های ویرایش عکس ارتقا دهید. سعی کنید نسبت ابعاد عکس را حفظ کنید، زیرا این کار به شما کمک می کند تا چشمان خود را برای ترکیب بندی داخل دوربین قوی تر کنید.

۹ – استفاده از اندازه گیری دستی برای نوردهی یکدست

بسیاری از حیوانات خز یا پر های خیلی روشن یا خیلی تیره دارند و این می تواند باعث مشکلاتی برای سیستم مترینگ دوربین شود. سوژه های تیره ممکن است بسیار روشن به نظر بیایند (overexposed)، در حالی که سوژه های روشن ممکن است خیلی تاریک دیده شوند (underexposed). برای نوردهی یکسان، حالت Manual metering را انتخاب کنید، لنز را در یک نور یکسان بر روی سوژه تنظیم کنید، مانند تکه ای از علف ها یا یک تخته سنگ، و دیافراگم و سرعت شاتر را تنظیم کنید تا زمانی که شاخص نوردهی بر روی مقیاس نوردهی داخل منظره یاب بر روی ‘۰’ برسد. حالا شما می توانید عکس خود را دوباره ترکیب بندی کنید و مطمئن باشید که نوردهی بر روی حیوان به درستی انجام شده.

۱۰ – عکاسی واضح تر با استفاده از مونوپاد

یک لنز تله بزرگ و سنگین نیازمند یک سه پایه بزرگ و سنگین است و اگر تصاویر بدون لرزش می خواهید به هد سه پایه مخصوص نیز احتیاج دارید. اگر لازم است در زیر بته تعقیب و گریز زیادی انجام دهید، همان کاری را کنید که عکاس های ورزشی انجام می دهند و از یک لنز بلند و منوپاد استفاده کنید. آنچه را در ثبات سه پایه از دست می دهید، می توانید در حرکت بدست بیاورید. به جای اینکه از سه پایه استفاده کنید مونوپاد را به عنوان سلاحی دیگر در انبار مهمات خود داشته باشید. این یک انتخاب فوق العاده برای جاهایی است که فضای کافی برای تنظیم سه پایه ندارید، مانند باغ وحش یا مکان هایی شبیه آن.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *