آموزش عکاسی خیابانی / نکات و ترفندهایی برای عکاسی خیابانی

۱ – استفاده از لنزهای کوتاه

در استفاده از لنز های زوم برای عکاسی خیابانی اجتناب کنید. این لنز ها به جای اینکه شما را کمرنگ کند، توجه ها را به سمت شما جلب می کند. یک لنز زوم استاندارد که فاصله کانونی بین ۲۴ تا ۵۰ میلی متر دارد شما را مجبور می سازد که به سوژه نزدیک تر شوید، و این مساله ممکن است تاثیر مثبتی بر عکاسی خیابانی داشته باشد. نزدیک شدن به سوژه به شما این امکان را می دهد تا به موقعیت زودتر واکنش نشان دهید.

۲ – تنظیمات دوربین برای واکنش سریع

با دوربینی که جلوی چشمانتان گرفته اید پیاده روی نکنید، اینکار نه تنها شما را به چشم می آورد بلکه باعث می شود عکس های بالقوه ای که می توانستید بگیرید را هم از دست دهید. قبل از اینکه شروع به عکاسی کنید، زمان بگذارید و نگاهی به محیط اطراف خود بیاندازید تا جذب محیط شوید. بر خلاف آنچه گفته شد، ممکن است لازم باشد که به سرعت به لحظه های زودگذر در عکاسی خیابانی واکنش نشان دهید.از عکاسی پیاپی استفاده کنید، در نتیجه می توانید فریم هایی را که می خواهید انتخاب کنید. فوکوس پیاپی به شما امکان می دهد تا حرکات را ردیابی کنید، اگر چه لازم است که نقاط فوکوس را به صورت دستی انتخاب کنید تا از فوکوس بر روی موارد نا خواسته جلوگیری شود. در نهایت در حالت Program mode شروع به عکاسی کنید زیرا دوربین در این حالت دیافراگم و سرعت شاتر را تنظیم خواهد کرد، در نتیجه می توانید بر روی شات هایی که می خواهید تمرکز کنید. اگر ببه عمق میدان بیشتر یا سرعت شاتر سریع تر احتیاج داشته باشید، دکمه چرخان دوربین را بچرخانید تا به حالت Program Shift وارد شوید.

۳ – بهترین موقعیت برای عکاسی خیابانی

به جای رفتن به اطراف شهر و به دنبال سوژه گشتن، از موقعیت های مشخص شده بر روی نقشه استفاده کنید. به دنبال محل های شلوغی که مردم در آنجا وجود دارند بگردید. هرچه افراد بیشتری در رفت و آمد باشند، فرصت های بیشتری برای گرفتن عکس وجود دارد.
در سطح عملی یک پیاده روی عریض را انتخاب کنید زیرا فضای زیادی را برای عکاسی شما در اختیارتان قرار می دهد.

۴ – شکل های گرافیکی را در شهر انتخاب کنید

به دنبال موقعیت هایی باشید که خط های تمیز و صاف و برجسته ای را ارائه دهند و طراحی قوی داشته باشند. عکس خود را مجسم کنید و منتظر بمانید تا فرد مناسبی از مقابل صحنه رد شود. راه پله هایی که از بالا عکاسی شده اند، موقعیت های مناسبی است برای اینکه این سبک از عکاسی را امتحان کنید. یا چرا سعی نکنید که بیایید پایین و پا های افراد را کادر بندی کنید و از پیاده روی آنها در برابر یک پس زمینه جالب عکاسی کنید. سایه ها نیز می توانند به عنوان عناصر بصری قوی مورد استفاده قرار بگیرند و حتی خودشان به عنوان نقطه کانونی قرار بگیرند. سعی کنید عکاسی از موقعیت بالا را امتحان کنید و بگذارید سایه های افراد قصه زندگی آنها را بگوید.

۵ – سخت نگیرید و آزادانه عکاسی کنید

سعی کنید در خیابان بدون نگاه کردن به منظره یاب عکاسی کنید. حالت Program mode دوربین را انتخاب کنید، و اگر دوربین شما این ویژگی را ساپورت می کند آنرا بر روی حالت سکوت قرار دهید، و به صورت دستی لنز را بر روی پنج یا شش پا پیش فوکوس کنید.
دوربین را بر روی شانه خود بیاندازید و در یک خیابان شلوغ پیاده روی کنید، و دکمه شاتر را در زمان های کوتاه فشار دهید. به طور منظم عکس ها را بر روی صفحه نمایش چک کنید، حتی تنظیمات کوچک در فاصله کانونی و موقعیت دوربین می تواند تغییرات و موفقیت چشمگیری را در این تکنیک ایجاد کند.

۶ – سوژه جذاب را دنبال کنید

یکبار که یک سوژه با پتانسیل مناسب پیدا کردید، آن را دنبال کنید. توجه کنید که منظور ما اذیت کردن افراد و دوندگی در خیابان نیست.اما اگر افرادی با موهای قابل توجه، لباس های غیر معمول یا حیوانات جالب توجه از مقابل تان رد شدند، از بیشترین فرصت استفاده کنید. این رویکرد در محل هایی که به خوبی می شناسید بهترین کارکرد را دارد. اگر عکاسی محلی انجام می دهید، و یک نقشه ذهنی از موقعیت های اولیه دارید، می توانید خود را در موقعیتی قرار دهید که سوژه و پس زمینه با یکدیگر بیایند.

‍ ۷ – از همجواری استفاده کنید

به دنبال راه هایی باشید که بتوانید بدون عکاسی کیشه ای عکس های خیابانی غیر واقعی یا کنایه دار بگیرید. اما پیدا کردن یک ترکیب که در آن بیلبورد تبلیغاتی با یک فرد در تعامل است، در کل یک موضوع متفاوت است. افراد در مقابل ویترین فروشگاه ها عکس های همجواری جالبی درست می کنند (یک فرد طاس در مقابل مغازه سلمانی کلیشه است، اما شما ایده بگیرید.) همجواری و فورس پرسپکتیو هر دو با یکدیگر کار می کنند.

۸ – استفاده از فورس پرسپکتیو

سعی کنید زاویه ای از دوربین را پیدا کنید که شما را قادر سازد تا دو فاصله غیر مرتبط و معمولا مساوی را در یک جهان مشابه قرار دهید. به یک فواره در پس زمینه فکر کنید و یک بطری در پیش زمینه را تصور کنید یا مثلا شخصی که به یک ساختمان معروف مانند big ben تکیه کرده. در مقیاس کوچکتر، بالون هایی که به هوا می فرستیم (به ویژه آنهایی که بر روی آن نقاشی صورت کشیده شده است) یا سگ هایی که مثلا رانندگی می کنند مثال های کلاسیک فورس پرسپکتیو هستند. شما برای این کار به اشیایی احتیاج دارید که در نور مشابهی قرار گرفته اند تا تاثیر قانع کننده ای را ایجاد کنید و از دیافراگم کاملا کوچک برای گسترش عمق زمینه استفاده کنید.

۹ – عکاسی کندید

عکاسی صریح و یا عکاسی کندید عکسی است که به طور غیررسمی و بدون اطلاع سوژه از آن گرفته شود، بدون آنکه شخص ژست و حالت خاصی گرفته باشد. این حالت بسیار خوبی است که سوژه دوربین را نبیند که عصبانی شود و یا به دوربین لبخند بزند.
عکاسی کندید شاید به معنی کار کردن با لنز در انتهای زوم لنز باشد، اما به یاد داشته باشید که این مساله توجه ها را به سمت شما جلب می کند. در برخی کشور ها مثل انگلستان عکاسی از در مکان های عمومی آزاد است اما جدا از این نکته به حساسیت افراد نیز توجه داشته باشید.

۱۰ – افراد محو در جمعیت

از سرعت شاتر آهسته استفاده کنید تا حرکات تاری را در عکاسی خیابانی خود داشته باشید. به این صورت وقتی افراد تار دیده می شوند از زمینه جدا می شوند و تاکید زیادی بر روی آنها خواهد بود.
سعی کنید از حرکت جمعیت به دور نوازندگان خیابانی که خود را با اسپری نقره ای رنگ کرده اند عکس بگیرید. برای انجام دقیق این تکنیک شما به یک سه پایه احتیاج دارید، اما اگر جمعیت زیادی وجود دارد و نمی توانید سه پایه را تنظیم کنید، به جای آن دوربین را به کیف دوربین بر روی زمین تکیه دهید. در این حالت به دیافراگم بسته و ایزوی کم احتیاج دارید تا به سرعت شاتر کمی دست پیدا کنید. اول سرعت ¼ ثنیه را امتحان و نتیجه را چک کنید و سپس در صورت لزوم سرعت شاتر را بالا یا پایین ببرید. اگر نورپردازی خیلی زیاد است، از فیلتر ND یا پولاریزه استفاده کنید.

۱۱ – تاکید بر رنگ ها

 

ممکن است در محیط های شهری رنگ های یکنواختی وجود داشته باشد. به دقت به دنبال رنگ هایی بگردید که کیفیت عکس های خیابانی شما را بهبود ببخشد. کارناوال ها، هنر های شهری، علائم جاده ها و وسایل نقلیه همگی می توانند برای اضافه کردن طراوت و شادابی به عکس استفاده شوند. متناوبا رنگ ها را حذف کنید و سعی کنید عکس های سیاه و سفید را نیز امتحان کنید. با دوربین عکس های رنگی بگیرید و سپس با برنامه های ویرایش عکس آنرا سیاه و سفید کنید یا با افزایش کنتراست جلوه عکس های قدیمی را به آن دهید.

آموزش عکاسی در شب / نکات و ترفندهایی برای عکاسی در شب

– استفاده از سه پایه

توصیه به استفاده از سه پایه در عکاسی عمومی بیشتر به یک نکته کلیشه ای تبدیل شده. اما هنگام عکاسی در شب این یک نکته مهم است. شما ممکن است با نوردهی طولانی، حتی با دیافراگمی در باز ترین حالت خود عکاسی کنید. البته شما میتوانید از حساسیت ایزوی بالا استفاده کنید تا سرعت شاتر بالاتری داشته باشید، و در نواحی پر نور شهر باعث می شود که عکاسی بدون سه پایه در شب امکان پذیر باشد. به هر حال برای کاهش نویز و دستیابی رنگ های تمیز و برای دستیابی به محدوده داینامیک سنسور دوربین، هیچ جایگزینی برای سه پایه وجود ندارد، و مستلزم حساسیت ایزو و سرعت شاتر کم است.

۲ – تنظیم اول وقت

بهتر است که سه پایه و تجهیزات دوربین خود را قبل از تاریکی کامل هوا تنظیم کنید. نه تنها این کار شما را قادر به ترکیب بندی و فوکوس موثر تر می کند، بلکه به شما اجازه می دهد تا رنگ های یکسانی در آسمان بگیرید. بناهای نورپردازی شده اغلب وقتی رنگ آسمان آبی تیره است به بهترین شکل خود دیده می شوند. همچنین اضافه کردن عمق و ارائه کنتراست خوب به نور گرم، و همچنین باعث ایجاد نور متعادل می شود. این همچنین ایجاد یک نوردهی متعادل را آسانتر می کند.

۳ – انتخاب تعادل رنگ سفید اشتباه

یک تکنیک سریع و آسان دوربین برای ارتقای عکاسی لند اسکیپ در شب استفاده از حالت تعادل رنگ سفید تنگستن (Tungsten) است. این تنظیم به منظور کاهش گرما از نور مصنوعی انجام می شود و به صحنه های در نور ماه تن آبی خنک می دهد که بر آن حالت تاکید می کند. ترکیب این حالت با کمی underexposure، حتی در صحنه های در طول روز طوری به نظر می رسد که انگار در نیمه های شب گرفته شده اند. اگر فایل های خام می گیرید می توانید تنظیم تعادل رنگ سفید را تا مرحله تبدیل فایل raw رها کنید، همچنین سپس تنظیم دقیق نوردهی را انجام دهید.

۴ – عکاسی از مسیر های نور

تکنیک عکاسی در شب کلاسیک، بیشتر از تجهیزات مخصوص عکاسی نیازمند صبر و پشتکار است. خیلی ساده از نوردهی با سرعت کم برای نمایش منبع نور در حال حرکت استفاده کنید و خط های روشن را در فریم نشان دهید. دوربین را بر روی سه پایه قفل کنید تا سایر اجزای تصویر به وضوح ثبت شوند و شات را زمان بندی کنید تا بیشترین میزان خط های نور را داشته باشید. وقتی از نور های دنباله دار ماشین یا آتش بازی عکاسی می کنید، اغلب بهتر است که نوردهی های مختلفی انجام دهید و سپس آنها را در فتوشاپ با یکدیگر ترکیب کنید. با این روش تصاویر بسیار زنده تر و کاملتر خواهند بود.

۵ – عکاسی از رد ستارگان

اگر عکاس صبوری نیستید، همین الان منصرف شوید یا حداقل این تکنیک را در شب دیگری امتحان کنید. عکاسی از آسمان شب به دلیل چرخش زمین ممکن است ساعت ها طول بکشد. دوربین خود را بر روی حالت manual تنظیم کنید، و فوکوس لنز را بر روی بینهایت بگذارید. از حالت Bulb mode استفاده و ایزو را کم کنید تا نویز های دیجیتالی کاهش پیدا کند، و دیافراگم باز مانند f/2.8 را انتخاب کنید تا حد ممکن نور را جمع کند و زمان نوردهی را نسبتا کوتاه کنید. با استفاده از یک ریموت شاتر، شاتر را برای چند دقیقه باز نگه دارید. ممکن است لازم باشد نوردهی ۳۰ دقیقه ای داشته باشید تا مقدار قابل توجهی نور های دنباله دار داشته باشید. چند شات با نوردهی های کوتاه تر بگیرید و آنها را در فتوشاپ به یکدیگر بچسبانید تا تصویر چرخش ستارگان چشمگیری داشته باشید و نویز دیجیتال را کاهش دهید، و این را با یک تصویر که با نوردهی طولانی گرفته شده است مقایسه کنید.

‍۶ – نقاشی نور

از یک چراغ قوه یا فلاش برای نقاشی کردن صحنه در طول نوردهی طولانی در شب استفاده کنید. نقاشی با نور یک تکنیک محبوب عکاسی است که می تواند در همه جا از عکس های طبیعت بی جان تا عکاسی منظره گسترده استفاده شود. برای این کار لازم است که دوربین را بر روی حالت Bulb mode تنظیم کنید و از یک ریموت شاتر قابل قفل شدن برای باز نگه داشتن شاتر در حین نور دادن به سوژه استفاده کنید. بهترین نوردهی و قدرت منبع نور را انتخاب کنید، و نوردهی را دقایق زیادی انجام دهید. چراغ قوه را دائما حرکت دهید تا از ایجاد نقطه جلوگیری شود، و نوردهی را با استفاده از نمودار روی صفحه نمایش بررسی کنید، نقاشی نور باید درخشان باشد اما نسوزد.

۷ – تکنیک Zoom bursts

در حالی که به وسیله Zoom bursts می توان عکس های پویایی را در نور روز ایجاد کرد، یک تکنیک عکاسی است که در عکاسی شب نیز بسیار جذاب می شود. زوم کردن لنز در حین نوردهی طولانی چه بزرگنمایی چه کوچک نمایی موقعی که نور های مصنوعی در کادر وجود دارد، نور های خطی درخشان و رنگارنگی ایجاد می کند. برای داشتن خط های مستقیم، این تکنیک را با دوربینی که بر روی سه پایه ثابت شده است امتحان کنید. مطمئن شوید که نقطه کانونی در مرکز کادر باشد و سعی کنید از فلاش برای افزایش شارپنس اشیا استفاده کنید.

۸ – عکاسی از ماه

 

بالا آمدن ماه کامل یکی از قابل پیش بینی ترین چیزها در طبیعت است، در نتیجه ثبت بهترین عکس از ماه به شرایط آب و هوایی غالب بستگی دارد. برای داشتن عکس هایی که در آن ماه به قدر کافی بزرگ دیده می شود به یک لنز تله احتیاج دارید، و هرچه لنز بزرگ تری باشد نتیجه بهتری خواهیم داشت. شما حداقل به لنز ۴۰۰ میلی متر احتیاج دارید، که هنگام نصب بر روی دوربین های APS-C فاصله کانونی معادل ۶۴۰-۶۰۰ میلی متر می دهد. یک شات به عنوان امتحان بگیرید و نمودار آن را بررسی کنید. احتمال overexpose شدن ماه بسیار زیاد است و ممکن است لازم باشد که جبران نوردهی را در حالت منفی بگذارید تا سطح روشنایی را کاهش دهید.
مطالب تصادفی: عکاسی که با استفاده از فیگورهای جنگ ستارگان شاهکار هنری خلق کرد

۹ – حذف فیلتر UV

اگر از فیلتر UV یا Skylight برای محافظت از اجزای جلویی لنز استفاده می کنید، اکنون زمان آن است که این فیلتر ها را بردارید. اگر فیلتر های UV را برای عکاسی شب بر روی لنز قرار دهیم انعکاس داخلی ایجاد خواهد شد، به ویژه وقتی که ماه یا منبع نور در کادر باشد. به جای فیلتر از هود استفاده کنید. هود لنز شما را از ضربه و خط و خش محافظت خواهد کرد، و همچنین از ورود نور های سرگردان به لنز جلوگیری می کند. از عناصر جلویی لنز بیشتر باید در نور روز محافظت کرد، اما نور های خیابان نیز ممکن است مانند خورشید باعث flare یا شعله ور شدن شود. شما همچنین می توانید برای محافظت لنز خود در عکاسی شب از یک تکه کارت سیاه ساده استفاده کنید. به این وسیله می توانید تفاوت را هنگام عکاسی در نور شدید خیابان ببینید.

۱۰ – عکاسی از شهر ها در نور شب

از لحاظ تکنیکی، عکاسی از ساختمان ها در شب نیازمند نوردهی طولانی، دوربین ثابت شده بر روی سه پایه و ریموت شاتر است. احتمال overexpose شدن ساختمان های روشن در شب بسیار زیاد است در نتیجه اول تست بگیرید و نمودار آن را بررسی کنید. فعال کردن حالت هشدار هایلایت دوربین می تواند یک راهنمای سریع برای نقاط بیش از حد روشن باشد. یک شب صاف بعد از یک روز بارانی را انتخاب کنید، و از انعکاس گودال های آب برای افزودن روشنایی و رنگ به پیش زمینه تاریک استفاده کنید. البته می توان از رودخانه ها و کانال ها برای ثبت انعکاس ساختمان ها هم استفاده کرد.

۱۱ – پروژه های عکاسی داخل ساختمان

عکاسی در داخل ساختمان در تاریکی می تواند درست مانند عکاسی شب در بیرون ساختمان باشد. یکی از پروژه های جالب عکاسی برای اینکه بتوانید امتحان کنید، عکاسی از نور های مارپیچ یا اسپیروگرام است. با آویزان کردن یک چراغ قوه سبک از سقف و با چرخاندن آن، می توانید الگو های نوری زیبایی را با استفاده از نوردهی طولانی ایجاد کنید. لازم است که دوربین را درست زیر چراغ قوه قرار دهید درنتیجه مطمئن شوید که چراغ قوه محکم است.

آموزش عکاسی حیاط وحش Wildlife / نکات و ترفندهایی برای عکاسی حیاط وحش Wildlife

– یادگیری نکته های Fieldcraft

در حالی که لنز تله با فاصله کانونی حداقل ۳۰۰ میلی متر بسیار زیاد در عکاسی حیات وحش ضروری است، fieldcraft خوب تفاوت بزرگتری با شات های frame-filling یا پر از سوژه دارد. شناخت رفتار و زیستگاه حیواناتی که از آن عکاسی می کنید کلیدی است. شاید به نظر بیاید که ما بدیهیات را توضیح می دهیم، اما بهترین شات های حیات وحش در لحظه و بدون برنامه ریزی قبلی گرفته شده اند. گونه مورد نظر، بهترین محل عکاسی و بهترین دوره از سال (و زمان روز) که می توانید انتظار داشته باشید (یا اجازه دارید) تا به آنها نزدیک شوید را در گوگل سرچ کنید. لباس استتار و راحت بپوشید، از دئودورانت استفاده کنید و وقتی حیوانات خیلی فعال هستند (این زمان معمولا زمان طلوع و غروب آفتاب می باشد) جایگاه مناسبی را انتخاب کنید.

۲ – استفاده از اتومبیل برای پنهان شدن

مشکل ترین بخش عکاسی حیات وحش نزدیک شدن به پرندگان و حیوانات وحشی است، به همین دلیل است که hide/blind یک بخش ضروری در کیت عکاسان حرفه ای است. با این حال ما هم یک محل مناسب برای برپا کردن و رها کردن این وسیله ، و نه زمان برای نشستن داخل آن در کل روز را نداریم. یک راه حل اینست که از ماشین خود برای این کار استفاده کنید. حیوانات وحشی به طور شگفت انگیزی وسایل نقلیه را تحمل می کنند، اگرچه باز هم لازم است که هنگامی که ماشین پارک است از حرکات ناگهانی خودداری کنید. برای داشتن شارپ ترین شات، لرزشگیر لنز یا دوربین را روشن کنید و ماشین را خاموش کنید تا از هر لرزشی جلوگیری کنید.

۳ – عکاسی از پرندگان باغ

تمرین بسیار عالی است، و انجام این کار با عکاسی پرتره و لند اسکیپ و به میزان کمتر با عکاسی حیات وحش آسان است. یک راه خوب برای درک اصول اولیه عکاسی، عکسبرداری از پرندگان است. یک ترفند در اینجا راه اندازی استودیوی پرندگان است. یک شاخه را در محلی در مقابل یک پس زمینه طبیعی نامنظم محکم کنید. یک ظرف غذا را در نزدیک آن آویزان کنید و با گذشت زمان پرندگان قبل از اینکه از از آن غذا استفاده کنند بر روی آن شاخه می نشینند.

‍۴ – در باغ وحش تمرین کنید

باغ وحش و پارک های حیات وحش شانس بسیار خوبی را برای انجام تکنیک های عکاسی فراهم می کنند، اما شما معمولا مجبور هستید که از پشت فنس یا قفس های شیشه ای عکاسی کنید. تا حد ممکن به فنس ها نزدیک شوید، بر روی حیواناتی که از شما دور هستند فوکوس کنید و برای ایجاد عمق میدان کم از دیافراگم بزرگ استفاده کنید تا سیم حصار ها تقریبا غیر قابل مشاهده باشد. وقتی که از طریق پنجره عکاسی می کنید، لازم است که به قدر کافی به عناصر مقابل نزدیک شوید تا انعکاس را کاهش دهید. لاستیک تاشوی هود لنزدر اینجا به خوبی کار می کند، و به شما اجازه می دهد تا لنز را در مقابل پنجره فشار دهید.

۵ – از حیوانات پرتره های چشم در چشم بگیرید

سعی کنید دوربین را در سطح چشمان حیوانات قرار دهید، این کار باعث ممی شود پرتره خودمانی تری داشته باشیم. به صورت دستی یک نقطه فوکوس خودکار انتخاب کنید که با چشمان حیوان نیز مطابقت داشته باشد. اگر بگذارید که دوربین یک نقطه AF انتخاب کند این احتمال وجود دارد که بر روی موجودی نزدیک دوربین فوکوس کند، و این احتمالا پوزه یا منقار حیوان خواهد بود.

۶ – استفاده از spotting scope

لنز های بزرگ هزینه های بیشتری نیز دارند. یک لنز حرفه ای و با کیفیت ۶۰۰ میلی متری هزینه ای در حد یک اتومبیل ساده دارد. با این حال، شما با پرداخت هزینه کمتر می توانید بزرگنمایی بیشتری داشته باشید. از یک مبدل استفاده کنید، شما می توانید یک DSLR یا دوربین کامپکت را به یک spotting scope ضمیمه کنید و یک فریم پر از پرندگان و حیوانات داشته باشید. اما اشکالاتی نیز وجود دارد: شما اتوفوکوس نخواهید داشت، و برخلاف لنز های تله نمی توانید دیافراگم را تغییر دهید. تمام تنظیمات باید به صورت دستی صورت بگیرد. همچنین موقع استفاده از spotting scope بدست آوردن تصاویر شارپ سخت تر است. بزرگنمایی بی نهایت به این معنی است که تاثیرات لرزش دوربین به همان اندازه در تصویر نیز تاثیر خواهد گذاشت. همچنین برای انجام این کار به میزان زیادی نور احتیاج دارید، زیرا دیافراگم موثر کوچک است و به تبع آن سرعت شاتر نیز کم خواهد شد.

‍ ۷ – تکنیک Panning با حیوانات و پرندگان

 

پنینگ (Panning) تکنیکی است که در آن شما دوربین و لنز را به دنبال حرکت حیوانات حرکت می دهید. ایده این است که سوژه در یک موقعیت در داخل کادر قرار بگیرد در نتیجه وقتی پس زمینه در حال حرکت است و تار به نظر می رسد، عکس خیلی شارپ به نظر می رسد، (تا وقتی که شاتر به قدر کافی اهسته است.) این تکنیکی است که برای عکاسی از پرندگان در حال پرواز باید به آن مسلط شویم. استفاده از یک سه پایه که با یک بال هد ثابت شده است به شما کمک می کند تا مطمئن شوید که حرکت تا حد ممکن به نرمی انجام می شود و تصاویر در جایی که لازم است به قدر کافی شارپ هستند. اگر می خواهید بدون سه پایه عکاسی کنید، استفاده از لنز دارای لرزشگیر به همراه panning mode مفید خواهد بود.

۸ – ترکیب بندی بهتر

ترکیب بندی سریع تصویر می تواند بسیار چالش برانگیز باشد، اما چند حقه کوچک نیز وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد. برای داشتن تصاویر متعادل تر اغلب ترکیب بندی خارج از مرکز پیشنهاد می شود، و اگر حیوان به چپ یا راست نگاه می کند به خصوص این مطلب صحیح است. تصویر را طوری ترکیب بندی کنید که یک طرف سوژه از کادر بیرون باشد و فضای بیشتری در مقابل آن باشد. وقتی که می خواهید در ترکیب بندی حیوانات را خارج از کادر قرار دهید، از نقاط AF دوربین داخل منظره یاب استفاده کنید.
متناوبا، حالت Live View را فعال کنید و از نمایش شبکه های ۳×۳ استفاده کنید. کل بدن سوژه را در کادر قرار دهید یا مهمترین ویژگی آن را در محل تقاطع خطوط قرار دهید. سعی کنید ترکیب بندی عکس های خود را با کراپ کردن تصاویر در برنامه های ویرایش عکس ارتقا دهید. سعی کنید نسبت ابعاد عکس را حفظ کنید، زیرا این کار به شما کمک می کند تا چشمان خود را برای ترکیب بندی داخل دوربین قوی تر کنید.

۹ – استفاده از اندازه گیری دستی برای نوردهی یکدست

بسیاری از حیوانات خز یا پر های خیلی روشن یا خیلی تیره دارند و این می تواند باعث مشکلاتی برای سیستم مترینگ دوربین شود. سوژه های تیره ممکن است بسیار روشن به نظر بیایند (overexposed)، در حالی که سوژه های روشن ممکن است خیلی تاریک دیده شوند (underexposed). برای نوردهی یکسان، حالت Manual metering را انتخاب کنید، لنز را در یک نور یکسان بر روی سوژه تنظیم کنید، مانند تکه ای از علف ها یا یک تخته سنگ، و دیافراگم و سرعت شاتر را تنظیم کنید تا زمانی که شاخص نوردهی بر روی مقیاس نوردهی داخل منظره یاب بر روی ‘۰’ برسد. حالا شما می توانید عکس خود را دوباره ترکیب بندی کنید و مطمئن باشید که نوردهی بر روی حیوان به درستی انجام شده.

۱۰ – عکاسی واضح تر با استفاده از مونوپاد

یک لنز تله بزرگ و سنگین نیازمند یک سه پایه بزرگ و سنگین است و اگر تصاویر بدون لرزش می خواهید به هد سه پایه مخصوص نیز احتیاج دارید. اگر لازم است در زیر بته تعقیب و گریز زیادی انجام دهید، همان کاری را کنید که عکاس های ورزشی انجام می دهند و از یک لنز بلند و منوپاد استفاده کنید. آنچه را در ثبات سه پایه از دست می دهید، می توانید در حرکت بدست بیاورید. به جای اینکه از سه پایه استفاده کنید مونوپاد را به عنوان سلاحی دیگر در انبار مهمات خود داشته باشید. این یک انتخاب فوق العاده برای جاهایی است که فضای کافی برای تنظیم سه پایه ندارید، مانند باغ وحش یا مکان هایی شبیه آن.

آموزش عکاسی ماکرو Macro / نکات و ترفندهایی برای عکاسی ماکرو Macro

۱ – فوکوس دستی

 

هنگام عکاسی ماکرو اتوفوکوس را خاموش کنید. وقتی عکاسی کلوز آپ به همراه جزئیات انجام می دهید عمق میدان (DOF) را می توانید بر حسب میلی متر اندازه گیری کنید، بنابراین تمرکز دقیق بسیار مهم است. فوکوس دستی به وسیله حالت Live View بر روی دوربین های DSLR ساده است. با بزرگنمایی محدوده ای که می خواهید بر روی آن در حالت Live View فوکوس کنید و چرخاندن حلقه فوکوس لنز، می توانید نقطه فوکوس را به دقت مشخص کنید. گرچه فوکوس با حلقه فوکوس آسان است اما تفاوت بین بسیار شارپ با فقط شارپ بسیار کم است. همچنین لازم است که شما از سه پایه استفاده کنید چرا که ممکن است با کوچکترین حرکت دوربین از فوکوس خارج شود.

۲ – انتخاب بهترین دیافراگم

برای افزایش عمق میدان- محدوده مقابل و پشت سوژه که بر روی آن فوکوس می کنید و به قدر کافی شارپ است- لازم است که از دیافراگم کوچک استفاده کنید. حالت تقدم دیافراگم را انتخاب کنید، زیرا این حالت شما را قادر می سازد که به صورت دستی یک دیافراگم خاص را تنظیم کنید. برای دیافراگم کوچک، عدد f را بر روی عدد بزرگ تنظیم کنید، مانند f/16 و f/22. همچنین از انتخاب بالاترین عدد f که لنز شما ساپورت می کند خودداری کنید، زیرا این کار منجر به ایجاد تصاویری می شود که نور در آنها پراکنده شده. اگر نمی توانید هر چیزی که می خواهید را با یکبار تنظیم دیافراگم شارپ نگه دارید، سعی کنید برای افزایش عمق میدان از روش focus stacking در فتوشاپ استفاده کنید.

۳ – استفاده از پیش نمایش عمق تصویر

تصویری که از طریق منظره یاب اپتیکال می بینید همیشه در بزرگترین دیافراگم موجود در لنز نمایش داده می شود. گرچه این حالت شفاف ترین عکس ممکن را می دهد، قضاوت در مورد عمق میدان در دیافراگم های کوچک را غیر ممکن می کند. برای اینکه بتوانید ببینید که چه چیزی شارپ و چه چیزی مات دیده می شود دکمه پیش نمایش عمق میدان دوربین را فشار دهید. این کار عملکرد لنز به عنوان دیافراگم را متوقف خواهد کرد. تصویر تاریکتر خواهد شد، در نتیجه چشمان شما باید به تغییر عادت کند. پیش نمایش عمق تصویر همچنین در حالت Live View نیز عمل می کند. وقتی با کنترل بزرگنمایی Live View ترکیب می شود به شما این امکان را می دهد تا زوم کنید و فوکوس را در مناطق خاصی از تصویر چک کنید، این کار حتی از چک کردن DOF از طریق منظره یاب مفید تر است.
مطالب تصادفی: ۳ نکته برای ایجاد Double Exposure در دوربین با استفاده از فلاش

۴ – ترفند دوربین موازی

برای اینکه عمق میدان کمی داشته باشید، DSLR خود را به گونه ای قرار دهید که پشت دوربین موازی با سوژه باشد. این مساله به ویژه وقتی مهم است که شما عکس هایی از سوژه هایی با الگوهای قوی می اندازید که فریم را پر می کنند مانند برگ یا پر, اگر بخش هایی از تصویر تار شود تاثیر عکس را خراب خواهد کرد.

۵ – قوانین را بشکنید

احتیاجی نیست که حتما از دیافراگم کوچک استفاده کنید تا تاثیر عکاسی ماکرو را ایجاد کنید. استفاده از بزرگترین دیافراگم موجود بر روی لنز یک تکنیک موثر است. استفاده از دیافراگم باز و فوکوس انتخابی برای قرار دادن یک سوژه شارپ بین پیش زمینه و پس زمینه تار یک تکنیک رایج برای عکاسی از غذا است، در حالی که تار کردن کامل یک لنز منجر به ایجاد تصاویر تار انتزاعی و بوکه های زیبا می شود که این تکنیک معمولا در عکاسی از گلها استفاده می شود.

۶ – عکس واضح تر

دیافراگرام کوچک مقدار نوری که از میان لنز عبور می کند را کاهش می دهد ، و این می تواند منجر به کاهش سرعت شاتر و افزایش میزان نوردهی شود. هر حرکت خفیف – حتی ارتعاش ناشی از حرکت آینه در داخل دوربین – احتمال ایجاد تصاویر تار را افزایش می دهد. برای رفع این مشکل، حالت قفل آینه را فعال کنید یا از حالتlive view استفاده کنید (که در آن آینه به طور خودکار قفل می شود) و برای عکسبرداری از ریموت شاتر یا حالت self-timer دوربین استفاده کنید. در صورت لزوم برای سرعت شاتر سریع تر ایزو را افزایش دهید، هر چند می توانید تمیزترین ظاهر عکس را در ایزوی زیر ۱۶۰۰ بدست آورید.

۷ – ساخت رفلکتور DIY:

اطمینان از روشن بودن سوژه های کوچک حتی خیلی کم بسیار چالش بر انگیز است، .به خصوص اگر شما از یک لنز ماکرو کوتاه تر برای گرفتن تصاویر به اندازه طبیعی استفاده می کنید- لازم است که دوربین به سوژه بسیار نزدیک باشد و این مساله نورپردازی خلاق شما را محدود می کند. یک رفلکتور ساده این مشکل را حل خواهد کرد. شما می توانید بازتابنده DIY خود را با استفاده از یک تکه فویل آلومینیوم بسازید: فویل را به دور توپ بپیچید و سپس دوباره آن را باز کنید تا نور پراکنده تری داشته باشید. آنرا به سمت سایه سوژه قرار دهید تا جزئیات پنهان آن مشخص شود.

۸ – استفاده از لنزهای ماکروی بزرگتر:

لنزهای ماکرو با فاصله کانونی بیشتر مانند لنزهایی با فاصله کانونی کمتر بزرگنمایی ۱: ۱ مشابه ارائه می دهند اما این کار را در فاصله بیشتری ار سوژه انجام می دهد. از آنجا که لازم نیست شما به آن خیلی نزدیک شوید، به اتاق بزرگتری برای قرار دادن فلاش یا سایر منابع نور در نزدیکی سوژه احتیاج دارید.اتاق کار بزرگتر، لنز های ماکرو بزرگتر را برای عکاسی از حشرات مناسب تر می سازد.

‍ ۹ – زود شروع کنید:

اگر شما در حال برنامه ریزی انجام عکاسی ماکرو در فضای باز هستید، زنگ ساعت خود را تنظیم کنید. این کار ارزش زود بیدار شدن را دارد، نه فقط به خاطر اینکه نور همواره در بهترین حالت خود قرار دارد، بلکه به این دلیل که باد معمولا در این تایم معمولا در ضعیف ترین حالت خود قرار دارد. باد دشمن عکاسی در محیط باز است، زیرا ترکیب نسیم ملایم و سرعت شاتر آهسته معمولا تصاویر Close up از گلها، گیاهان، تار عنکبوت و سایر اشیا ظریف را تار می کند. برای گل های ساقه بلند و گیاهان سعی کنید از پشتیبان های متخصص ماکرو استفاده کنید. اینها لزوما گیره هایی هستند که در انتهای یک پایه کوتاه قرار دارند و می توانند برای نگهداری یک سوژه در یک محل استفاده شوند. یک راه حل ساده این است که ساقه را به یک چوب که در خاک کنار گیاه فرو کرده اید ببندید.

۱۰ – ایجاد زمینه های ماکرو شخصی

کیفیت پس زمینه می تواند باعث ساختن یا خراب شدن عکس ماکرو شود. لنز های ماکرو با فاصله کانونی طولانی تر شما را قادر خواهد ساخت تا چیزی را که می خواهید در پس زمینه عکس قرار دهید را محدود کنید اما رنگ های منحرف و برجسته خارج از فوکوس هنوز هم غیر قابل اجتناب است. برای خودتان مجموعه ای از پس زمینه های مناسبی را بسازید که در موقع لزوم بتوانید از آن استفاده کنید. ورق های کارت رنگی با پس زمینه طبیعی و چاپ مات که قبلا گرفته اید، حتی یک تکه پارچه می تواند یک پس زمینه مناسب را بسازد که به برجسته تر نشان دادن سوژه کمک می کند.

۱۱ – استودیوی ماکروی خانگی بسازید

یکی از جذاب ترین موارد عکاسی ماکرو داخلی این است که نیازمند فضای زیادی نیست. تمام چیزی که واقعا احتیاج دارید، یک میز کوچک، کابینت آشپزخانه یا کف زمین، به علاوه یک سه پایه است که شما را به سطح نزدیک تر کند.

آموزش عکاسی منظره (Landscape) / نکات و ترفندهایی برای عکاسی منظره (Landscape)

– استفاده از فیلتر های مدرج ND و پولاریزه

عکاس های لند اسکیپ اغلب برای حل مشکلات نوردهی یا دستیابی به افکت هایی که ایجاد آنها با برنامه های ویرایشی سخت است، فیلترهای مختلفی را با خود حمل می کنند. اگرچه عکاسی HDR و تلفیق نوردهی در فتوشاپ استفاده از لنزهای ND مدرج را در طبیعت کمتر می کند، اما فیلتر های solid ND و پولاریزه هنوز جایگاه خود را در عکاسی لند اسکیپ حرفه ای حفظ کرده اند. فیلتر های ND مقدار نوری را که به لنز می خورد را کاهش می دهد و سرعت شاتر را برای نوردهی طولانی در عکاسی لند اسکیپ بیشتر می کند. فیلتر های پولاریزه انعکاس را از سطح آب و برگ های براق حذف می کند و کنتراست را بین آسمان آبی و ابرهای سفید افزایش می دهد. گرچه هر دوی این افکت ها در فتوشاپ وجود دارد اما انجام آنها داخل دوربین نیز کار جالب و سرگرم کننده ای است.

۲ – سطح افق

ااغلب اوقات شما می خواهید که خط افق در تصویر شما تراز باشد. این نکته به ویژه در عکاسی از مناظر دریایی مهم است در غیر این صورت به نظر می رسد که آب در حال سرریز شدن به بیرون کادر است. صفحه LCD دوربین شما در حالت Live View یک کادر شبکه ای دارد که می توان آنرا از طریق منو فعال کرد تا مطمئن شد که خط افق تراز است، و ممکن است حتی نمایشگر الکترونیک سطح داشته باشد که می تواند در بالای تصویر قرار گیرد. اگر دوربین شما این ویژگی ها را ندارد، از ردیف نقاط فوکوس خودکار در منظره یاب به عنوان یک راهنمای حدسی برای تراز بودن خط افق استفاده کنید.
مطالب تصادفی: ۳ نکته برای ایجاد Double Exposure در دوربین با استفاده از فلاش

۳ – تکنیک فوکوس ابر کانونی (بینهایت)

عمق میدان هنگام عکاسی لند اسکیپ بسیار حائز اهمیت است. عمق میدان برای نمایش جزئیات زیاد- از جزئیات پیش زمینه تا افق های دور– و شارپ بودن آن تا حد ممکن، مطلوب است. برای افزایش عمق میدان، دیافراگم پایین تر را انتخاب و سپس به صورت دستی بر روی فاصله ابر کانونی فوکوس کنید. این نقطه ای است که در آن عمق میدان تقریبا از نصف فاصله ابر کانونی تا بی نهایت امتداد پیدا می کند. فاصله ابر کانونی بر اساس فاصله کانونی و دیافراگمی که از آن استفاده می کنیم تغییر می کند، در نتیجه ما پیشنهاد می کنیم که از یکی از اپلیکیشن های مفید ابر کانونی موجود در تلفن های هوشمند که فاصله ابر کانونی را محاسبه می کنند استفاده کنید.

۴ – لنز های تله برای عکاسی از مناظر (Landscape)

استفاده از لنز واید هنگام عکاسی لند اسکیپ یک امر بدیهی است، اما لنز تله نیز یک بخش ضروری کیت های دوربین در عکاسی لند اسکیپ خلاق است. لنز تله شما را قادر می سازد تا عناصر صحنه را فشرده کنید و پیش زمینه و پس زمینه را نسبت به عکسی که با لنز الترا واید گرفته می شود به یکدیگر نزدیک تر کنید. زوم با لنز های تله رشته کوه ها را فشرده تر و درختان را در جنگل ها متراکم تر نشان می دهد. لنزهای تله همچنین می توانند ترکیب بندی عکس های لند اسکیپ را آسان تر کنند به طوری که زاویه دید باریک تری را در مقایسه با لنز های واید می گیرند.

۵ – عکس های لند اسکیپ HDR

عکاسی High Dynamic Range (HDR) شما را قادر می سازد تا تمام جزئیات را که معمولا نمی توانید در یک عکس تنها قرار دهید را در تمام مناطق عکس نشان دهید. عکاسی HDR لزوما شامل تعدادی عکس است که با نوردهی های مختلف گرفته می شود – یا به صورت دستی یا با استفاده از autoexposure bracketing دوربین های DSLR و سپس بهترین شات از هر نوردهی در یک تصویر واحد ترکیب می شود. دوربین های DSLR های میان رده و نیمه حرفه ای مانند Canon EOS 5D Mark III و Nikon D800 حالت عکاسی HDR داخلی دارند که عکس ها را در داخل دوربین ترکیب می کند. به هر حال برای کنترل و انعطاف پذیری بیشتر آنرا بعدا با نرم افزار های تخصصی مانند MacPhun’s Aurora HDR 2017 انجام دهید.

۶ – لند اسکیپ با نوردهی طولانی مدت

استفاده از نوردهی طولانی برای عکاسی لند اسکیپ باعث می شود تمام عناصر متحرک صحنه به صورت تار ثبت شوند. اگر در عکاسی لند اسکیپ از سرعت شاتر چند ثانیه ای استفاده کنید؛آبشار، امواج و درختان در روزهای بادی حرکات جالبی را به آنها اضافه می کنند. نوردهی که به قدر کافی آهسته باشد معمولا نیازمند دیافراگم کوچک، ایزو پایین و نور کم است. با این حال، شما می توانید با نصب فیلتر ND در نور زیاد به این شرایط برسید. فیلتر های ND با درجه بندی های مختلف وجود دارند که هر کدام بسته به درجه خود مقدار متفاوتی از میزان نوری که به لنز می رسد را بلاک می کنند. فیلتر های ND قوی، مانند Big Stopper به شما این امکان را می دهند تا حتی در روزهای خیلی روشن نوردهی طولانی در حد چند دقیقه ایجاد کنید. یک فیلتر ND 10-stop مانند Big Stopper یا B+W ND110 شما را قادر می سازد که تصویر یک دریای توفنده را به یک آبگیر با امواج آرام تبدیل کنید

۷ – لند اسکیپ Tilt-shift

عکاسی Tilt-shift شما را قادر می سازد تا شارپنس دیافراگم لنز باز را با عمق میدان وسیع که معمولا با دیافراگم کوچک به دست می آورید را ترکیب کنید. این کار با استفاده از لنز tilt-shift انجام می شود که می تواند کنترل پلان فوکوس و اصلاح خط های عمودی همگرا را انجام دهد. قانع کننده ترین لند اسکیپ های tilt-shift عناصر سخت افزاری مثل قطار، قایق، ماشین و موقعیت عکاسی از بالا را با یکدیگر ترکیب می کنند و نمایی مانند اسباب بازی بر روی کف اتاق را می دهند. گرچه لنز های tilt-shift گران هستند، پس چرا یک عکس مینیاتوری tilt-shift تقلبی در فتوشاپ نسازیم؟ نتیجه به همان میزان موثر خواهد بود.

۸ – عکس های لند اسکیپ سیاه سفید

اگر می خواهید عکس های لند اسکیپ سیاه و سفید خوبی بگیرید، عکس رنگی بگیرید. با استفاده از تنظیم کیفیت عکس raw دوربین دیجیتال به جای JPEG، شما یک عکس رنگی خواهید داشت که می توانید با استفاده از برنامه های ویرایش عکس Lightroom یا Photoshop آنرا به سیاه و سفید تبدیل کنید. استفاده از این تکنیک به این معنی است که می توانید کنترل کاملی بر تیدیل سیاه و سفید مانند استفاده از split-toning یا color-popping effect داشته باشید. اگرچه با فرمت raw عکاسی می کنید، یک عکس سیاه و سفید نیز بگیرید. این کار یک پیش زمینه خوب از نمونه کار سیاه و سفید به شما می دهد.

۹ – پاناروما

به جای استفاده از لنز الترا واید و فشرده کردن کل صحنه در یک کادر بهتر عکاسی لند اسکیپ پاناروما را امتحان کنید. برای ساخت پاناروما، با استفاده از دوربینی که به صورت افقی قرار گرفته است یک سری عکس که با هم تداخل دارند بگیرید. با این روش تصاویر بزرگتری نسبت به دوربین در حالت عمودی دارید. گرچه سه پایه های مخصوص پاناروما موجود است، اما استفاده از انها همیشه لزومی ندارد به ویژه اینکه نرم افزار هایی وجود دارد که به صورت خودکار تصاویر پاناروما را به یکدیگر وصل می کند. به ویژه آخرین نسخه اپلیکیشن Photomerge در فتوشاپ این فرایند را به خوبی انجام می دهد. وقتی عکس هایی می گیرید که باید ترکیب شوند تا عکس پاناروما بسازند، از تنظیمات دستی مانند نوردهی دستی، فوکوس دستی و وایت بالانس دستی استفاده کنید تا از یکپارچگی در هر تصویر مطمئن شوید.

۱۰ – عکس های مادون قرمز

اگرچه می توانید افکت مادون قرمز را در فتوشاپ نیز ایجاد کنید، اما هیچ چیز نمی تواند جای انجام آن با دوربین را بگیرد. لند اسکیپ های مادون قرمز می توانند به صورت رنگی یا سیاه و سفید ثبت شوند که هر کدام ظاهر و احساس متفاوتی را نشان می دهند. برای داشتن بهترین عکس ها، بهتر است یک DSLR قدیمی را به مادون قرمز تبدیل کنید. یک بار که از تبدیل کننده مادون قرمز استفاده کردید شما دیگر نمی توانید از آن برای عکاسی رنگی معمولی خود استفاده کنید. اما این کار راحت تر از بستن یک توده همراه با فیلتر IR بر روی دوربین است.

۱۱ – عکاسی مینیمالیست

عکس های مینیمال معمولا سیاه و سفید، اغلب مربع و غالبا با استفاده از فیلتر های ND گرفته می شوند. زوم تله به شما کمک میکند جزئیات قابل توجهی را در کادر قرار دهید تا عکس های لند اسکیپ مینیمال فوق العاده ای داشته باشید. به دنبال یک درخت تک، یک ابر تنها و سنگ جدا افتاده بگردید. مه، برف و آسمان صاف یک صفحه ساده مناسب این نوع عکس ها را فراهم می کنند.

۷۷ تکنیک، ترفند و آموزش عکاسی از هرچیزی

– فوکوس بر روی چشم ها

اگر چه ارتباط چشمی در پرتره همیشه مطلوب نیست، اما چشم های تیز بین قطعا هستند. یک نقطه فوکوس را که بر روی چشم های سوژه قرار دارد را به صورت دستی انتخاب کنید، یا نقطه فوکوس مرکزی را که بر روی چشم های مدل قرار دارد را انتخاب و فوکوس را بر روی چشم های آن قفل کنید.

سپس، با فشار نیمه دکمه شاتر فوکوس را در حالت قفل نگه دارید، سپس قبل از گرفتن عکس دوباره ترکیب بندی را انجام دهید.

۲ -استفاده از لنز های استاندارد یا تله

برای عکاسی پرتره محیطی، یعنی فضایی که می خواهید یک فرد را درون یک بافت خاص نشان دهید انتخاب فوق العاده مناسبی است. با این حال لنز های واید که در عکاسی کلوز آپ استفاده می شوند اجزای صورت شخص را تحریف و تصاویر ناخوشایندی خلق می کند. انتخاب بهتر برای عکاسی پرتره استفاده از لنز استاندارد یا لنز های تله کوتاه است. فاصله کانونی استاندارد برای پرتره در دوربین های فول فریم لنز های اولیه ۵۰ میلی متر، ۸۵ میلی متر و ۷۰-۲۰۰ میلی متر است.

۳ – استفاده از حالت تقدم دیافراگم

تقدم دیافراگم به شما امکان کنترل مستقیم دیافراگم و به دنبال آن امکان کنترل عمق زمینه را می دهد.
لنزهای پرایم سریع، مانند ۵۰mm f/1.4 و ۸۵mm f/1.2 به شما این امکان را می دهد تا دیافراگم های خیلی باز را برای داشتن تصاویری با عمق میدان کم انتخاب کنید. این لنز ها به شما کمک می کند تا پس زمینه صاف خارج از فوکوسی داشته باشید که به شما کیفیت پرتره حرفه ای می دهد.

۴ – استفاده از نور پنجره

شما برای گرفتن عکس های پرتره در خانه احتیاجی به کیت نور استودیویی خانگی ندارید، یک پنجره و یک رفلکتور می تواند به شما کمک کند تا بدون صرف هزینه خیلی زیاد به پرتره با نور خیره کننده طبیعی دست پیدا کنید. مدل خود را در زاویه ای مقابل پنجره قرار دهید و از یک رفلکتور سفید یا نقره ای برای انداختن سایه بر روی صورت سوژه استفاده کنید. رفلکتور نقره ای نور با وضوح بیشتری از نور سفید می دهد، اگرچه تاثیر آن با این نخواهد بود. مراقب رنگ هایی که از طریق شیشه پنجره بر روی سوژه می افتد باشید، رنگ سبز چمنی به پوست حالت مرض می دهد، در حالی که نور خورشید موقع عصر نور بسیار گرمی را انعکاس می دهد.

۵ – پرتره High-key

به عمد نور زیاد یا over را انتخاب کنید تا تاثیرنور high-key را ایجاد کند و ظاهر ظریفی در پرتره خانم ها و و عکس کودکان ایجاد می کند. این ترفند را بعدا با استفاده از نرم افزارهایی مانند فتوشاپ نیز می توان انجام داد. عکاسی با فرمت فایل RAW امکان ویرایش بیشتری به شما می دهد، به طوری که شما می توانید در مقایسه با JPEG جزئیات بیشتری را از طیف رنگی موجود در فایل های RAW استخراج کنید.

۶ – پرتره از نوزادان

 

هنگام عکاسی پرتره از نوزادان، نور طبیعی بهترین گزینه است. نور فلاش فقط چهره آنها را رنگ پریده می کند. سعی کنید آنها را نزدیک پنجره قرار دهید و از یک رفلکتور برای هدایت بیشتر نور بر روی آن استفاده کنید. هر چه نور بیشتری به روی سوژه بتابانید، می توانید از حساسیت ایزوی کمتری استفاده کنید تا بهترین کیفیت عکس ممکن را داشته باشید. برای داشتن عکس کودکان در بهترین حالت آنها، درست بعد از غذا خوردن یا وقتی که اول صبح از خواب بیدار می شوند از آنها عکاسی کنید. در این زمان ها آنها بسیار فعال تر و هوشیار تر از دیگر ساعت های روز هستند و شما به راحتی می توانید از آنها عکس هایی بگیرید که مورد پسند پدر و مادر آنها باشد.

۷ – عکاسی از کودکان

عکسبرداری از کودکان بسیار لذت بخش اما چالش برانگیز است. مدت عکاسی پرتره از کودکان را کوتاه و سرگرم کننده سازید. با آنها بازی کنید: برای برقراری ارتباط چشمی با آنها از او بخواهید به عکس خود که در جلوی لنز افتاده نگاه کند. یک لنز واید بر روی دوربین نصب کنید و بدون اینکه به دوربین نگاه کنند از آنها عکاسی کنید و از آنها بخواهید که موقع شنیدن صدای شاتر لبخند بزنند. بهترین فرصت برای عکاسی وقتی است که آنها برای لحظه ای آرام هستند مانند وقتی که بر روی اسباب بازیشان تمرکز کرده اند. با صحبت کردن با آنها و نشان دادن عکس هایشان بر روی LCD آنها را با قضیه درگیر کنید.

۸ – عکاسی در حالت پیاپی

عکاسی در حالت پیاپی

چه در حالت عکاسی پرتره کودکان یا پرتره دسته جمعی، دوربین را در سریع ترین تنظیمات درایو قرار دهید. این کار شانس گرفتن عکس هایی که در آن چشم های سوژه ها در عکس های پرتره گروهی باز باشد را افزایش می دهد. اگر در عکس ها همه سوژه ها چشم شان باز نیست و در کسری از ثانیه چند سری عکس داشتید، می توانید به آسانی چهره را در فتوشاپ ویرایش کنید.

۹ – ژست دادن پرتره دسته جمعی

هنگامی که یک پرتره گروهی را سازماندهی می کنید، اولین چیزی که احتمالا مورد توجه شما قرار می گیرد ارتفاع است، افراد بلند قد را در پشت و کوتاه قد ها را در جلوی کادر قرار دهید. به هر حال نگاهی هم به لباس های آنها داشته باشید. وقتی که تنها بر روی قد افراد تمرکز کرده اید، رنگ های رنگ های متضاد نادیده گرفته می شوند، و این در نتیجه پایانی کار بسیار چشمگیر است. برای اینکه مطمئن شوید که چهره همه افراد در عکس واضح است حداقل از دیافراگم f/8 با یک لنز واید استفاده کنید. اما اگر در محیط داخلی پرتره دسته جمعی می اندازید، در آن دیافراگم بهتر است از ایزوی بالا استفاده کنید تا بدون سه پایه عکس واضحی داشته باشید. عکس شما ممکن است پر از نویز باشد، و حتی ممکن است سرعت شاتر هم به اندازه کافی بالا نباشد که تصویر واضحی ارائه دهد. یک ترفند در اینجا این است که تمام افراد را در یک خط در فاصله کانونی یکسان قرار دهید، به این ترتیب دیافراگم لازم نیست که خیلی باریک باشد.

‍ ۱۰ – ایده هایی در مورد ژست عکس های خانوادگی

فکر کنید که چیدمان افراد در پرتره های فامیلی چگونه می تواند ارتباط بین اعضای مختلف خانواده را بگوید. یک ایده بسیار ساده این است که بر روی پدر و مادر خانواده یا عضو تازه وارد خانواده تاکید کنید. با قرار دادنن سایر اعضای خانواده در این بین می توانید فاصله کانونی واضحی ایجاد کنید. برای عکاسی از خانواده های بزرگ تر از مبلمان استفاده کنید، تا بتوانید انها را به گروه های مختلف تقسیم کنید. کودکان را در مقابل آن و بزرگترها را در پشت سر آنها بگذارید.

۱۱ – پرتره با نور شمع

وقتی که می خواهید با نور شمع عکاسی کنید، لازم است که ایزو را تا ۱۶۰۰ و بالاتر افزایش دهید و اگر سرعت شاتر بالا می خواهید تا همه حرکات مدل را ثبت کنید با دیافراگم بسته تر کار کنید. فلاش دوربین را خاموش کنید و از حالت نوردهی دستی استفاده کنید. تمام نورها را خاموش کنید تا فقط فاصله بین صورت سوژه تا دوربین با نور شمع روشن باشد و بقیه اتاق تاریک باشد. اگر می خواهید پرتره با نور شمع بگیرید، از تعداد بیشتری شمع استفاد ه کنید. نه تنها با این کار مقدار نور لازم برای نوردهی را افزایش می دهید بلکه این کار به شما این امکان را می دهد که گسترش روشنایی سایه های نرمتری داشته باشید.
آموزش عکاسی منظره (Landscape) / نکات و ترفندهایی برای عکاسی منظره (Landscape)

بررسی مانیتور ۲۸ اینچ ASUS PB287Q با رزولوشن ۴K

{autotoc}صفحه نمایش، بیشترین تاثیر را در تجربه‌ی کاربری دارد. فرقی نمی‌کند که با صفحه نمایش موبایل در ارتباط باشیم یا نمایشگر لپ‌تاپ یا کامپیوتر شخصی، هر چه تصویر پخش شده در صفحه نمایش واضح‌تر و با کیفیت‌تر باشد، تجربه‌ی بهتری به کاربر منتقل می‌شود. امسال شاهد معرفی نمایشگرهای ۴K بودیم؛ اما تولیدکنندگان تنها چند مدل محدود از نمایشگرهای خود را به این رزولوشن مجهز کردند. انتظار می‌رود رفته رفته با افزایش تولید این نمایشگرها، قیمت آن‌ها نیز کاهش یافته و مقرون به صرفه‌ شوند. در حال حاضر این نمایشگرها قیمت به مراتب بالاتری نسبت به نمایشگرهای ۱۰۸۰p بازار دارند اما رزولوشن خارق‌العاده‌ی آن‌ها در اولین نگاه، هر کاربری را شیفته‌ی خود می‌کند.

مانیتور PB287Q ایسوس با وجود اینکه اولین نسل از مانیتورهای ۴K این شرکت است اما از نظر کیفیت و وضوح تصویر در سطح بسیار خوبی قرار دارد. این نمایشگر می‌تواند برای خوره‌های بازی یا افرادی که نیاز به فضای کاری زیادی دارند عالی باشد. البته برای اینکه بتوانید بازی را در رزولوشن ۴K اجرا کنید نیاز به یک کامپیوتر هیولا خواهید داشت؛ کامپیوتری که به جدیدترین و قوی‌ترین کارت گرافیک‌های ساخت انویدیا یا AMD مجهز شده باشد و دیگر قطعات آن نیز توان پردازش ۴ برابر پیکسل بیشتر را داشته باشند. این یعنی برای تجربه‌ی نهایت لذت تصویر در مانیتور PB287Q باید حدود ۸ میلیون تومان بابت سیستم گیمینگ خود هزینه کنید. اما مانیتورهای ۴K تنها برای خوره‌های گیم ساخته نشده‌اند. اگر نیاز به فضای کاری زیاد دارید یا تا پیش از این دو یا سه مانیتور را در کنار یکدیگر استفاده می‌کردید حالا می‌توانید با یک مانیتور ۴K فضای به مراتب بیشتر را در قالب یک مانیتور در اختیار داشته باشید و چندین سند و صفحه‌ی مختلف را کنار یکدیگر باز کرده و نهایت بهره‌وری را تجربه کنید.

مانیتورهای ۴K ابتدا با قیمت حدود ۲۰۰۰ دلار وارد بازار شدند اما رفته رفته قیمت آن‌ها کاهش یافت تا جایی که ایسوس مانیتور ۴K خود را با قیمت حدود ۶۵۰ دلار در بازار جهانی و حدود ۲ میلیون تومان در بازار کشور عرضه می‌کند.
طراحی

ایسوس در مانیتور PB287Q از پنل TN به جای IPS استفاده کرده است و یکی از مهم‌ترین دلایل کاهش قیمت این مانیتور ۴K در مقایسه با رقبا نیز همین موضوع است. پنل‌های IPS قیمت به مراتب بالاتری نسبت به پنل‌های TN دارند. این اختلاف قیمت مخصوصا در پنل‌های با رزولوشن ۴K بیشتر به چشم می‌آید. البته پنل‌های TN زمان پاسخ‌گوشی سریع‌تری دارند و این موضوع برای بعضی از گیمرهای حرفه‌ای اهمیت دارد.

subpixelرزلووشن ۴K در سایز ۲۸ اینچ، به معنی تراکم حدود ۱۵۷ پیکسل در اینچ است. از آنجایی که فاصله‌ی استاندارد برای استفاده از مانیتور حداقل ۳۰ سانتی‌متر است، در مانیتور ۴K ایسوس نمی‌توان پیکسل‌ها را از یکدیگر متمایز کرد. طی این بررسی یک تصویر مایکرو از صفحه نمایش دستگاه گرفتیم تا بتوانید چیدمان ساب‌پیکسل‌ها در این نمایشگر را به خوبی مشاهده کنید.

از نظر کیفیت ساخت، بدنه‌ی دستگاه تمام پلاستیکی است اما پلاستیک بکار رفته در این مانیتور مستحکم و با کیفیت است. پایه‌ی مانیتور که در ادامه به طور کامل به آن می‌پردازیم، نقطه‌ی قوت آن محسوب می‌شود و شما را قادر می‌سازد مانیتور را در هر زاویه و جهتی که مایل هستید استفاده کنید. از نظر شکل و شمایل ظاهری، این مانیتور بیشتر از آنکه ظریف و زیبا باشد، ساده است و از یک طراحی صنعتی با لبه‌های تیز بهره می‌برد. ایرادی که در بخش طراحی می‌توان به ایسوس وارد کرد عدم در نظر گرفتن مکان مناسبی برای جای گیری و مخفی کردن سیم‌ها است.

صفحه نمایش
مشخصات فنی مانیتور PB287Q ایسوس

نوع پنل TN
نور پس زمینه‌ی از نوع W-LED
سایز ۲۸ اینچ
عمق رنگ: ۱۰ بیت
استاندارد طیف رنگ: sRGB
زمان پاسخگویی: ۱ میلی‌ثانیه
حداکثر شدت روشنایی: ۳۳۰ شمع بر متر مربع
اسپیکر: ۲ در ۲ وات
حداکثر رزولوشن: ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ پیکسل
حداکثر نرخ رفرش: ۶۰ هرتز
نسبت تصویر ۱۶:۹
درگاه‌های ورودی و خروجی: یک درگاه DisplayPort 1.2, دو درگاه HDMI 1.4, یک ورودی صدا
ابعاد: ۶۶۰ در ۴۱۴ در ۲۲۰ میلی متر
ضخامت پنل: ۶۴ میلی متر
وزن: ۷.۹ کیلوگرم

ایسوس درون جعبه‌ی این مانیتور یک کابل HDMI، یک کابل دیسپلی‌پورت و یک کابل آنالوگ صدا قرار داده است تا بتوانید تصویر و صدا را به مانیتور ارسال کرده و از طریق اسپیکرهای آن پخش کنید. البته درگاه HDMI قادر به انتقال صدا و تصویر به صورت همزمان است و نیازی به کابل آنالوگ صدا نیست. مانیتور به صورت خودکار توسط کامپیوتر تشخیص داده می‌شود و نیازی به نصب درایور نیست. شاید به همین دلیل ایسوس، سی‌دی درایورِ این مانیتور را در جعبه‌ی دستگاه قرار نداده است.

حاشیه‌ی دور نمایشگر حدود ۱۹ میلی‌متر است تا بتوانید به راحتی چند دستگاه از این مانیتورها را کنار یکدیگر قرار داده و یک نمایشگر بسیار بزرگ را شکل دهید. تصور کنید که چهار دستگاه از این مانیتورها را کنار یکدیگر داشته باشید! البته برای خروجی با این رزولوشن نیاز به یک سوپر کامپیوتر خواهید داشت!

مانیتور ایسوس

ایسوس دو درگاه HDMI را برای این مانیتور در نظر گرفته است که هر دو از MHL نیز پشتیبانی می‌کنند. این بدین معنا است که امکان انتقال تصویر از ابزارهای قابل حمل مانند تلفن‌های هوشمند به مانیتور نیز وجود دارد. حتی امکان نمایش تصویر آن‌ها در کنار تصویر اصلی مانیتور که از کامپیوتر وارد می‌شود نیز وجود دارد. هر دو HDMI از رزولوشن طبیعی نمایشگر یعنی ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ پیکسل پشتیبانی می‌کنند و رفرش ریت آن‌ها نیز به ۳۰ هرتز محدود می‌شود. اما مانیتور از رفرش ریت ۶۰ هرتز پشتیبانی می‌کند؛ البته به شرطی که ورودی تصویر دیسپلی‌پورت باشد. در واقع اگر تصویر وروردی را از طریق درگاه HDMI منتقل کنید آن وقت مجبور هستید تا با حداکثر ۳۰ فریم در ثانیه بازی کنید. این موضوع برای کاربران اداری چندان اهمیت ندارد، اما برای گیمرها، چاره‌ای جز انتخاب درگاه DisplayPort نیست. این مانیتور از نسخه‌ی ۱.۲ دیسپلی‌پورت پشتیبانی می‌کند.

همچنین پیش از خرید این مانیتور مشخصات فنی کارت گرافیک خود را بررسی کنید تا از رزولوشن ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ پیکسل پشتیبانی کند. بسیاری از پردازنده‌های گرافیکی مجتمع شده با پردازنده‌ی اصلی، از این رزولوشن پشتیبانی نمی‌کنند. کارت‌های گرافیک قدیمی‌ نیز نمی‌توانند این رزولوشن را پوشش دهند.

پایه

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های مانیتور PB287Q ایسوس، پایه‌ی آن است. این پایه‌ به شکل استادانه‌ای طراحی شده تا کاربر نه تنها به آسانی بتواند ارتفاع نمایشگر را کم و زیاد کند تا دقیقا آن را در روبروی دید خود قرار دهد، بلکه بتواند زاویه‌ی آن را تغییر داده و در هر جهتی که بخواهد بچرخاند. در واقع این پایه طوری طراحی شده است که نیاز کاربر هر چه باشد را پوشش دهد. ارتفاع نمایشگر قابل تغییر است، زاویه در جهت جلو و عقب قابل تنظیم است و علاوه بر این‌ها می‌توان صفحه نمایش را به سمت راست و چپ نیز چرخاند. یعنی می‌توانید نمایشگر را بصورت عمودی نیز استفاده کنید! به این ترتیب می‌توان از آن برای مصارف تجاری و صنعتی استفاده کرد. شاید فروشگاه‌ها یا خطوط تولید کارخانه‌ها بتوانند از حالت عمودی، نهایت استفاده را ببرند و شاید در اماکن عمومی بتوان از آن به عنوان یک تابلوی تبلیغاتی استفاده کرد.

پایه ایسوس

پایه‌ی این مانیتور یکی از جذاب‌ترین بخش‌های آن است که به شخصه، از طراحی و نحوه‌ی عملکرد آن بسیار راضی بودم.
OSD

در لبه‌ی پایین نمایشگر، نشانگر دکمه‌های OSD وجود دارند، اما دکمه‌ی مربوط به آن‌ها در قسمت پشت دستگاه قرار گرفته است. معمولا دکمه‌ها در لبه‌ی پایین یا جلو، جای داده می‌شوند، اما ایسوس آن‌ها را به پشت دستگاه منتقل کرده که این موضوع باعث می‌شود به سختی بتوانید منوی OSD را کنترل کنید و به تنظیمات مورد نظر خود دسترسی داشته باشید. کار کردن با منوی OSD مشکل است و از آنجایی که دکمه‌ها در قسمت پشت و نشانگر مربوط به هر کدام در لبه‌ی جلوی دستگاه جای داده شده است به کرات اتفاق می‌افتد که دکمه‌‌ای را به اشتباه به جای دیگری فشار دهید.

OSD

osd asus

در OSD و در منوی Splendid کاربر می‌تواند حالت‌های از پیش تعریف شده‌‌ مانند: حالت استاندارد، بازی، سینما، sRGB، مطالعه متون و غیره را انتخاب کند. با انتخاب هر کدام از این حالت‌ها، تنظیمات نمایشگر طوری تغییر می‌کند تا بهینه‌ترین تصویر براساس نیاز شما نمایش داده شود. مثلا وقتی حالت فیلم یا بازی را انتخاب کنید، کمی تصویر تاریک‌تر می‌شود و رنگ مشکی عمیق‌تر نمایش داده می‌شود. یا وقتی sRGB را انتخاب می‌کنید رنگ‌ها نزدیک به استاندارد sRGB نمایش داده می‌شوند.

از طریق منوهای دیگر امکان تنظیم میزان گرمی رنگ‌ها، نحوه‌ی نمایش تصاویر، تنظیم صدا، نمایش تصویر در تصویر به واسطه‌ی خروجی‌های مختلف و تنظیم ورودی‌ها وجود دارد.

اگر مایل هستید در هنگام اجرای بازی‌های قدیمی، نسبت تصویر ۴:۳ را تجربه کنید از طریق بخش تنظیمات می‌توانید نسبت تصویر مورد نظر خود را انتخاب کنید. اگر به دنبال قفل کردن منوی OSD هستید کافی است دومین دکمه از سمت راست را برای ۵ ثانیه نگاه دارید آن‌وقت OSD قفل می‌شود.

ما برای کالیبره کردن نمایشگر کمی زمان صرف کردیم و به نظر ما بهترین حالت نمایش تصاویر، با این تنظیمات بدست می‌آید:

Splendid Mode: Standard
Brightness: 65
Contrast 75
Color: RED 99, Green 97, Blue 97

کیفیت تصویر

خوشبختانه صفحه نمایش دستگاه از نوع مات است و حتی در محیط‌های پر نور نیز انعکاس نور در آن دیده نمی‌شود و تصویر بصورت کاملا واضح به نمایش در می‌آید.

دیسولی ایسوس

نوشته‌ها در این صفحه نمایش بسیار کوچک هستند و برای آنکه بتوانید متون را در آن به راحتی بخوانید باید از بخش تنظیمات ویندوز سایز فونت‌ها را بزرگ‌تر از حالت استاندارد کنید. در واقع سیستم‌عامل ویندوز هنوز پشتیبانی درستی از صفحه نمایش‌های با رزولوشن ۴K ندارد و همه چیز در این نمایشگر بسیار ریز به نظر می‌رسد. حتی کاشی‌های ویندزو ۸ نیز کوچک نشان داده می‌شوند و بخش بزرگی از صفحه در قسمت بالا و پایین خالی می ماند.

از نظر دقت نمایش رنگ‌ها، با وجود استفاده از پنل TN، ایسوس بسیار خوب عمل کرده و همه چیز عالی به نظر می‌رسد. رنگ‌ها بصورت زنده و شفاف نمایش داده می‌شوند و مشکی نیز به اندازه‌ی کافی عمیق است تا کنتراست بالای نمایشگر را موجب شود.

مانیتور ایسوس
زاویه‌ی دید

صفحه نمایش‌های TN از قدیم با مشکل زاویه‌ی دید دست و پنجه نرم می‌کرده‌اند و همیشه نیز مغلوب نمایشگرهای IPS شده‌اند. البته با پیشرفت تکنولوژی‌ زاویه‌ی دید این پنل‌ها نیز پیشرفت چشم‌گیری داشته است. زاویه‌ی دید نمایشگر ۴K ایسوس به مراتب بهتر از نمایشگرهای رایج مجهز به پنل TN است، اما با این حال باز هم اگر با زاویه به نمایشگر نگاه کنید از کیفیت تصویر کاسته شده و رنگ‌ها کمی در هم آمیخته می‌شوند. پس اگر مایل هستید تا بهترین تصویر را در این نمایشگر تجربه کنید، چاره‌ای جز تنظیم صحیح آن و قرار دادن نمایشگر درست در مقابل دید خود ندارید. البته این بدین معنی نیست که با تغییر چند درجه‌ایی نمایشگر، با تصویر بهم ریخته روبرو می‌شوید؛ حتی تا زاویه حدود ۱۰۰ درجه نیز تغییرات ایجاد شده در نمایشگر کم هستند. به هر حال نمی‌توانید از یک نمایشگر مجهز به پنل TN انتظار زاویه‌ی دیدِ مشابه‌ پنل‌های IPS را داشته باشید.
زمان پاسخ‌دهی

زمان پاسخ‌دهی تصویر یا Response Time، حداقل برای گیمرها یکی از معیارهای مهم است. هرچند نمایشگرهای IPS از نظر زاویه‌ی دید و دقت نمایش رنگ‌ها بهتر از نمایشگرهای TN هستند، اما زمان پاسخ‌دهی نمایشگرهای TN به مراتب بالاتر از IPSها است. به همین دلیل هنوز انتخاب اول بسیاری از خوره‌های بازی، نمایشگرهای مجهز به پنل TN است. زمان پاسخ‌دهی مانیتور ۲۸ اینچ ۴K ایسوس نیز در سطح بسیار خوبی قرار دارد و حتی در بازی‌های اکشن و بسیار سریع هم متوجه‌ی مات شدن یا کندی در رفرش تصویر نمی‌شوید.
جمع‌بندی

مانیتور ۲۸ اینچ PB287Q یکی از مقرون به صرفه‌ترین نمایشگرهای ۴K موجود در بازار است. این نمایشگر رزولوشن خارق‌العاده‌ای دارد و فضای کاری بی‌نظیری را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. پنل TN این نمایشگر زاویه‌ی دید محدودتری نسبت به پنل‌های IPS دارد اما در عوض پاسخ‌دهی تصویر در آن سریع‌تر است و با رفرش ریت ۶۰ هرتز آن می‌توان تجربه‌ی تازه‌ای از بازی‌ها را در رزولوشن ۴K تجربه کرد. با این حال نباید انتظار تصاویری به نرمی نمایشگرهای ۱۲۰ یا ۱۴۴ هرتز را از PB287Q داشته باشید. این مانیتور از نظر دقت نمایش رنگ‌ها، کنتراست تصویر و حداکثر شدت روشنایی در سطح بسیار خوبی است.

ماینتور ایسوس

فرق نمی‌کند که گیمر باشید یا یک کاربر اداری یا حتی خانگی، رزولوشن بالا و کیفیت تصویر بسیار خوب این مانیتور، چشمان شما را خیره خواهد کرد. اما فراموش نکنید که برای اجرای بازی‌ها در این رزولوشن نیاز به یک کامپیوتر قدرتمند و البته گران قیمت خواهید داشت.

اسکورپیو تنها کنسولی که توانایی اجرای بازی های ۴K را دارد

کنسول‌های پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان در سال ۲۰۱۶ از بسیاری جهات مشابه هم هستند. بسیاری از بازی‌ها برای هر دو اکوسیستم منتشر می‌شوند، تقریبا تمام قابلیت‌های آن‌ها یکسان است و حتی قیمت مشابهی دارند. از بسیاری لحاظ، تنگاتنگ‌ترین رقابتی که در عرصه‌ی کنسول‌ها وجود داشته است، به رقابت بین سوپر نینتندو و سگا جنسیس باز می‌گردد. در آن دوران، کمپانی‌ها به صورت مستقیم همدیگر را در آگهی‌های تبلیغاتی خود خطاب می‌کردند.

البته شاهد به‌کارگیری مجدد چنین تاکتیک‌هایی نخواهیم بود، اما در نهایت با رونمایی سونی از هدست پلی‌استیشن VR، دوران جدیدی از رقابت‌ها آغاز می‌شود. سونی با عرضه‌ی چنین محصولی، پلی‌استیشن ۴ را به نخستین کنسولی بدل کرد که قادر به ارائه‌ی تجربه‌ی واقعیت مجازی به کاربران است، عناوینی همچون Battlezone ،Rigs و Thumper نشان از آن دارند که این هدست پتانسیل بدل شدن به بخش مهمی از صنعت بازی را دارد. با در نظر داشتن آنکه پلی‌استیشن ۴ پرو نیز به زودی از راه خواهد رسید، چنین بازی‌هایی، به تدریج شفاف‌تر، واضح‌تر و بهتر خواهند شد.

اما به نظر می‌رسد که مایکروسافت چندان تحت تاثیر قرار نگرفته است. تصویری که در زیر مشاهده می‌کنید، اسکرین‌شاتی از صفحه‌ی لندینگ کنسول آینده‌ی این شرکت با کد نام “Project Scorpio” است. این کنسول با هدف رقابت با کنسول PS4 Pro سونی طراحی شده است.

ایکس‌باکس اسکورپیو

مدت‌ها است این قابلیت‌های عمومی در دسترس قرار گرفته‌اند، بنابراین احتمالا کنجکاو به دانستن هدف مایکروسافت از این کار هستید. در این تصویر آمده است که اسکورپیو “نخستین کنسولی است که قادر به اجرای واقعی بازی‌های ۴K و محتوای واقعیت مجازی با شباهت زیاد به واقعیت (high-fidelity) است”. آیا این جمله، کنایه‌ای به PS VR و PS4 Pro است؟ نسل بعدی کنسول پلی‌استیشن محتوا را به رزولوشن ۴K آپ‌اسکیل می‌کند، این موضوع باعث مایوس شدن طرفداران کنسول سونی شد، چرا که پلی‌استیشن ۴ پرو قادر به اجرای بومی با این رزولوشن نیست و اینکه سونی با سازگار کردن VR با مدل استاندارد این کنسول، به تعهد خود نسبت به آن تاکید کرد.

PS VR‌ از حیث قیمت مناسب و راحتی استفاده، هدست بسیار خوبی محسوب می‌شود، اما واضح است که در قیاس با ریفت و وایو قدرت پایین‌تری دارد. از این رو ادعای مایکروسافت مبنی بر آنکه اسکورپیو تنها کنسولی خواهد بود که قادر به اجرای بازی‌ها با رزولوشن ۴K حقیقی است، اظهار نظر جسورانه‌ای محسوب می‌شود.

براساس آرشیو اینترنت، به نظر می‌رسد که وب‌سایت یاد شده، در تاریخ ۱۴ مهر بروزرسانی شده است. اما نکته‌ی جالب در این خصوص آن است که این تاریخ با زمان آغاز انتشار بررسی‌ هدست واقعیت مجازی سونی در وب‌سایت‌های مختلف، مصادف بود.

در نمایشگاه E3 امسال اعلام شد که Fallout 4 VR احتمالا برای پروژه‌ی اسکورپیو عرضه خواهد شد، گرچه تنها هدستی که مطمئن هستیم از این بازی پشتیبانی خواهد کرد، اچ‌تی‌سی وایو است. علاوه‌براین مایکروسافت نیز تایید کرده است که قصد ساخت هدست ندارد. آیا این موضوع به مفهوم آن است که اسکورپیو از وایو پشتیبانی خواهد کرد؟ یا اینکه رابطه‌ی کنونی بین مایکروسافت و آکیولس (هر هدست ریفت با یک گیم‌پد ایکس‌باکس وان عرضه می‌شود)، زمینه‌ساز سازگاری اسکورپیو با هدست این شرکت خواهد شد.

در هر صورت، زمان زیادی در انتظار پی بردن به حقیقت نخواهیم بود. کنسول جدید مایکروسافت، در فصل تعطیلات ۲۰۱۷ عرضه خواهد شد، بنابراین احتمالا سال آینده‌ در رویدادهایی مانند E3، اطلاعات بیشتری در ارتباط با این کنسول به دست خواهیم آورد. با توجه به آنکه نینتندو از واقعیت مجازی پشتیبانی نمی‌کند، بنابراین خلاء بزرگی در فضای واقعیت مجازی وجود دارد که باید توسط کنسول‌های رقیب پر شود.

آیا تلویزیون‌های ۴K قابلیت افزایش کیفیت محتوای HD را دارند؟

یکی از معایب تلویزون‌های ۴K نبود محتوای مناسب برای آن‌ها است که به خصوص این مسأله در کشور ما بیشتر به چشم‌ می‌آید. اما تکنولوژی ارتقاء رزولوشون یا Upscale برای حل این معضل، از زمان معرفی تلویزیون‌های اچ‌دی، معرفی شد که در طول زمان تکامل زیادی نیز یافت. این تکنولوژی یکی از مانور‌های اصلی تبلیغاتی سازندگان تلویزیون نیز است. اگر به منابع ۴K دسترسی داشته باشید، از جزییات تصویر شگفت‌زده خواهید شد؛ ولی در صورت نبود این محتوا تکنولوژی نام برده تنها راه‌حل است. آیا واقعاً این روش مفید و کاربردی است؟

اگر بخواهیم به صورت خلاصه به سؤال بالا جواب دهیم، بله این تکنولوژی تا حدودی کیفیت تصویر را افزایش می‌دهد؛ ولی توقع معجزه نداشته باشید. تلویزیون‌های ۴K به جزییات تصویر اضافه می‌کنند؛ ولی برای پی بردن به میزان این تأثیر باید از فاصله نزدیک و با دقت به تصویر نگاه کنید تا تفاوت آن را با حالت بدون افزایش رزولوشن متوجه شوید. در ادامه به طور مفصل به شرح این مطلب می‌پردازیم.
ارتقاء رزولوشن

با این که تلویزیون‌های ۴K رزولوشنی برابر ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ دارند، اکثر محتوای موجود در حال حاضر از رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ و یا ۱۲۸۰ در ۷۲۰ بهره می‌برند. برای این که تفاوت را بیشتر را بشناسید فرض کنید که در تلویزیون ۴K به تماشای محتوای Full HD بدون افزایش رزولوشن نشسته‌اید، در این صورت با تصویر زیر روبرو خواهید شد.

اندازه محتوای اچ‌دی در تلویزیون ۴k

مشاهده می‌کنید که تلویزیون‌های ۴K حدود ۴ برابر پیکسل بیشتری نسبت به تلویزیون‌های ۱۰۸۰p دارند.

اصول تکنولوژی ارتقاء رزولوشن بدین صورت است: برای افزایش کیفیت تصویر، از گوشه‌های اشیا موجود در تصویر به عنوان مرجع استفاده می‌شود. با استفاده از الگوریتم‌های خاصی لبه‌های اشیا شناسایی شده و با فرضیات خاصی اقدام به ترمیم آن‌ها می‌کند. هرمقدار این لبه‌ها نرم‌تر و یکنواخت‌تر باشند کیفیت تصویر بیشتر است.

این تکنولوژی معجزه نمی‌کند. بدین معنا که همانند فیلم‌های سینمایی که در آن‌ها دوربین‌های امنیتی برای یافتن اثر انگشتی در فیلم ضبط شده زوم می‌کنند، نمی‌تواند اقدام به افزایش کیفیت تصویر کند.

برای روشن‌تر کردن این موضوع به روش زیر عمل می‌کنیم:

ابتدا عکسی با رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ تهیه می‌کنیم. سپس عکس را به رزولوشن ۵۴۰ در ۳۰۴ کاهش سایز می‌دهیم. در نهایت با استفاده از فتوشاپ سعی داریم عکس را دوباره به رزولوشن اصلی خود باز گردانیم. به دلیل اینکه عکس‌های ۴K در صفحات نمایش کامپیوترها جای نمی‌گیرند ترجیح دادیم از رزولوشن Full HD استفاده کنیم اما پروسه مورد استفاده برای هر دو حالت مشابه است.

نتیجه ارتقا رزولوشن

به سؤال اصلی باز می‌گردیم. آیا محتوای ۱۰۸۰p در تلویزیون‌‌های ۴K به خوبی نمایش داده می‌شوند؟ در صورت ارتقا صحیح کیفیت، بله. در بررسی‌های ما فیلم‌های ۱۰۸۰p بر روی تلویزیون‌های ۴K بسیار زیبا نمایش داده می‌شوند؛ با این که ممکن است به خوبی نمایش آن‌ها بر روی تلویزیون‌های ۱۰۸۰p نباشد.

هم‌چنین بعضی مواقع این افزایش رزولوشن به طور فوق‌العاده‌ای تأثیر‌گذار است؛ به نحوی که هنگام مشاهده تصاویر ۴K در تلویزیون‌هایی با همان رزولوشن و مقایسه با تصاویر ۱۰۸۰p در تلوزیون‌های ۴K هیچ‌گونه تفاوتی را حس نکردیم. در اکثر مواقع محتوای ۴K موجود به خوبی نمونه‌های نمایش داده شده در فروشگاه‌ها نیستند؛ به همین دلیل معمولاً تفاوت محتوای ۴K و ۱۰۸۰p بسیار اندک است و گاهی محتوای ۱۰۸۰p نیز برتر است. اما این موضوع را در نظر داشته باشید که در کیفیت برابر، هیچ‌گاه محتوای ۱۰۸۰p به خوبی ۴K نخواهد بود.
افزایش کیفیت از رزولوشن‌های بسیار کمتر

اما سؤالی که پیش می‌‌آید این است که آیا این پردازش‌های تصویری توانایی افزایش کیفیت رزولوشن‌های SD، DVD و ۷۲۰p HD را نیز دارند؟

در این حالت پروسه بسیار سخت‌تر می‌شود. به همین دلیل توقع افزایش کیفیت را نداشته باشید و حتی ممکن است با همان کیفیت تلویزیون‌های قدیمی خود مواجه شوید. اما باز هم به تلویزیون شما و توانایی‌های آن بستگی دارد. بعضی از تلویزیون‌ها می‌توانند کیفیت این محتواها را نیز افزایش دهند؛ اما در نظر داشته باشید که تصویر تا حدودی مصنوعی جلوه خواهد کرد.

این اصل را نیز هیچ‌گاه فراموش نکنید که هر چقدر بیشتر اقدام به افزایش کیفیت و رزولوشن کنید، نویز‌های موجود در تصویر نیز بیشتر می‌شوند.

در این زمینه اصل مهمی وجود دارد. بسیاری از تلویزیون‌های ارزان، قابلیت افزایش رزولوشن را به نحو دلپسند ندارند و حتی در مواردی باعث افت کیفیت محتوای ۱۰۸۰p نیز می‌شوند. متأسفانه در مبحث افزایش رزولوشن، هرچقدر بیشتر هزینه کنید نتیجه بهتری را بدست خواهید آورد و تلویزیون‌ خریداری شده از قابلیت بالاتری برای افزایش کیفیت تصویر خروجی بهره می‌برد.
نتیجه‌گیری

ارتقاء رزولوشن می‌تواند جزییات تصویر را واضح‌تر نمایش دهد. در بعضی تلویزیون‌ها محتوای ۱۰۸۰p به خوبی محتوای ۴K نمایش داده می‌شوند که این عمل به دلیل مهارت سازندگان آن‌ها در توسعه این تکنولوژی است. اما نهایت توان این تکنولوژی در همین حد است و توقع نداشته باشید رزولوشن‌های کمتر نیز به خوبی نمایش داده شوند.

برای این که حداکثر استفاده را از تلویزیون ۴K خود بکنید، به محتوای ۴k نیاز خواهید داشت. ولی در حال حاضر دسترسی به این محتوا محدود است و تا زمانی که به آن دسترسی ندارید، می‌توانید از افزایش رزولوشن ویدیو‌های ۱۰۸۰p خود (در اکثر مواقع) لذت ببرید.

منتظر تبلت‌های ۱۲ اینچی ۴K باشید

شواهد نشان می‌دهند که کارخانه Japan-Display در حال آماده سازی مراحل تولید انبوه صفحه نمایش‌های ۱۲ اینچی از نوع LCD و با رزولوشن ۴K است.

این صفحه نمایش که در نمایشگاه FPD International 2013 به نمایش درآمده، به زودی در اختیار تولیدکنندگان ابزارهای مختلف قرار خواهد گرفت و انتظار می‌رود تولیدکنندگان مطرح بازار نسبت به ساخت تبلت‌های مجهز به آن، اقدام کنند.

مدت‌ها است که شایعات مختلفی مبنی بر تلاش سامسونگ و حتی اپل نسبت به طراحی و ساخت تبلت ۱۲ اینچی به گوش می‌رسد و شاید این صفحه نمایش در تبلت‌های این دو شرکت مورد استفاده قرار گیرد.

صفحه نمایش ۱۲ اینچ Japad-Display از نوع LCD بوده و از رزولوشن ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ پشتیبانی می‌کند که این رزولوشن، تراکم ۳۶۵ppi را ارائه می‌کند. نسبت کنتراست تصویر در این صفحه نمایش ۱۰۰۰:۱ بوده و از زاویه دید ۱۶۰ درجه و شدت روشنایی ۵۰۰ نیت پشتیبانی می‌کند.

صفحه نمایش ۴K ساخت کمپانی JD از حاشیه دور بسیار باریک به عرض ۲ میلی‌متر بهره می‌برد و از این رو انتظار می‌رود محصولات مجهز به آن از نظر ابعاد تفاوت چندانی با تبلت‌های ۱۰ اینچی فعلی نداشته باشند.

گفته می‌شود به زودی ابزارهای بیشتری از قابلیت فیلم برداری با رزولوشن ۴K پشتیبانی خواهند کرد و همین عامل باعث می‌شود تا استفاده از صفحه نمایش‌های ۴K نیز جذاب‌تر شود.

حال باید دید استقبال کاربران از تبلت‌های ۱۲ اینچی چطور خواهد بود.